This is default featured slide 1 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.This theme is Bloggerized by Lasantha Bandara - Premiumbloggertemplates.com.

This is default featured slide 2 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.This theme is Bloggerized by Lasantha Bandara - Premiumbloggertemplates.com.

This is default featured slide 3 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.This theme is Bloggerized by Lasantha Bandara - Premiumbloggertemplates.com.

This is default featured slide 4 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.This theme is Bloggerized by Lasantha Bandara - Premiumbloggertemplates.com.

This is default featured slide 5 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.This theme is Bloggerized by Lasantha Bandara - Premiumbloggertemplates.com.

Showing posts with label Մարզեր. Show all posts
Showing posts with label Մարզեր. Show all posts

Friday, February 3, 2012

Վարիչը մեղադրվում է կաշառք վերցնելու մեջ


Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում, դատավոր Նարինե Հովակիմյանի նախագահությամբ, ընթանում է Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանի (ՀՊՃՀ-ի) Վանաձորի մասնաճյուղի հեռակա ուսուցման բաժանմունքի վարիչ Հենրիկ Հակոբյանի դատաքննությունը:
64-ամյա Հենրիկ Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրօրի 311 հոդվածի 1-ին մասով, 311 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, այն է՝ պաշտոնատար անձի կողմից կաշառք ստանալը, որը կատարվել է զգալի չափերով:
Համաձայն մեղադրական եզրակացության՝ Հենրիկ Հակոբյանը, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, 2011 թվականի հունիս ամսին որոշակի գումար կաշառք ստանալու պայմանով խոստացել է, պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, նպաստել Երեւանի բնակիչ Սարգիս Դիլբարյանին Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանի Վանաձորի մասնաճյուղ ընդունվելուն եւ ուսուցման ընթացքում հովանավորչություն ցուցաբերել: Այնուհետեւ, 2011 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հենրիկ Հակոբյանը հերթական անգամ Վանաձորի Շինարարների 12 հասցեում գտնվող ՀՊՃՀ-ի Վանաձորի մասնաճյուղի իր աշխատասենյակում ընդունել է Սարգիս Դիլբարյանին, որից հետո վերջինիս ուղարկել ընդունելության համար անհրաժեշտ փաստաթղթերը հանձնաժողովին հանձնելու, ապա ժամը 12:30-ի սահմաններում, նշված աշխատասենյակում Սարգիս Դիլբարյանից պահանջել եւ անձամբ ստացել է խոշոր չափի՝ 562.305 դրամին համարժեք 1.500 ԱՄՆ դոլար:
Հենրիկ Հակոբյանը, սակայն, չի ընդունում իրեն վերագրվող մեղադրանքը՝ բացատրելով, որ ինքը պաշտոնատար անձ չէ, բնականաբար, չէր կարող նպաստել Սարգիս Դիլբարյանի ընդունվելուն, առավել եւս՝ հովանավորչություն ցուցաբերել ուսման ընթացքում:
«Ես ոչ մի առավելություն չունեմ, ավելին՝ ոչ մի լիազորություն չունեմ մասնակցելու ընդունելության քննություններին կամ ինչ-որ մեկին պարտադրել: Իմ ոչ պաշտոնական իրավունքների, ոչ էլ պարտականությունների մեջ չկա մի կետ, որի համաձայն ես իրավունք ունեմ մարդ ընդունելու, առավել եւս՝ ընդունելությանը մասնակցելու: Ես ոչ առարկայական, ոչ ընդունող հանձնաժողովի մեջ չկամ: Այդ ընթացքում հանձնաժողովների անդամները դեռ հայտնի էլ չէին: Ես չէի կարող ազդել հանձնաժողովի մեջ եղող դասախոսների վրա»,-բացատրում է Հենրիկ Հակոբյանը:
Դատարանում Հենրիկ Հակոբյանի ներկայացուցիչ, փաստաբան Ռուբեն Հակոբյանը (լուսանկարում) պարզաբանում է, որ իր պաշտպանյալը պարզապես խաբել է Սարգիս Դիլբարյանին:
«Նա խաբել է Սարգիս Դիլբարյանին, քանի որ վերջինիս հետ պայմանավորվելու ժամանակ ընդունելության քննությունների եւ փաստաթղթերի ընդունման հանձնաժողովները ձեւավորված չեն եղել: Պաշտպանյալս չէր կարող իրական խոստում տալ, թե կօգնի դիմորդին ընդունվելու հարցում, քանի որ ի պաշտոնե չէր կարող օգնել: Բացի այդ, նույնիսկ չի իմացել, թե ովքեր են ընդգրկվելու այդ հանձնաժողովների կազմում, ինքն էլ երբեւէ այդ հանձնաժողովներում ընդգրկված չի եղել»,- ասում է փաստաբան Հակոբյանը:
Ավելին, փաստաբանը բացատրում է, որ Հենրիկ Հակոբյանի արարքն ուղղված չի եղել պետական ծառայության դեմ:
Նա ասում է, որ կաշառք ստանալու այս տեսակն առկա է միմիայն ծառայության գծով հովանավորչության կամ թողտվության համար: Իսկ կրթահամալիրում՝ պետական ոչ առեւտրային կազմակերպությունում, ուսանող-դասախոս հարաբերությունները չեն կարող համարվել որպես ծառայական ենթակայություն, ուստի քննարկվող քրեական գործով կաշառք ստանալու այս եղանակն ուղղակի չի կարող գոյություն ունենալ:
«Այստեղ առկա է կաշառքի պատրվակով ուրիշի խոշոր չափերով գումարի հափշտակություն՝ խարդախության եղանակով»,- ասում է փաստաբան Հակոբյանը:
ԱՆՈՒՇ ԲՈՒԼՂԱԴԱՐՅԱՆ
Վանաձոր

Monday, January 30, 2012

«Փաստաբանության գործունեության մասին» օրենքի փոփոխությամբ խախտվում է քաղաքացիների համար դատարան դիմելու մատչելիության սկզբունքը



Տաթեւ Մատինյան
Հայկ Դավթյան




27-ամյա Տաթեւ Մատինյանը երիտասարդ փաստաբան է: Այս տարվա հունվարի 19-ից ուժի մեջ մտած «Փաստաբանության գործունեության մասին» օրենքը մտահոգությունների առաջ է կանգնեցրել նրան: Արդեն քանի տարի նա համակարգում է «Հելսինկյան քաղաքացիական անսամբլեայի Վանաձորի գրասենյակ» իրավապաշտպան կազմակերպության իրավական գործերը:
Օրենքը մտել է ուժի մեջ, սակայն, Տաթեւի համար մի շարք հարցեր մնացել են անհասկանալի: «Կան միշարք չկարգավորված հարցեր: Օրենքն ինձ չի արգելում, որ ՀՔԱՎ-ն ինձ ամսական աշխատավարձովվարձի որպես փաստաբան` իր անունից դատարաններում ներկայացուցչություն անելու համար: Մյուսկողմից` հարկային դաշտն ինձ պարտավորեցնում է վճարել հարկեր` իմ արած ներկայացուցչություններիհամար»,- բացատրում է նա:
Օրենքի փոփոխությամբ այժմ իրավաբանական ցանկացած գործառույթ իրականացնելու համար անհրաժեշտ է ունենալ փաստաբանի որակավորում:
«Դատարաններում որակյալ մասնագետներ են անհրաժեշտ, որպեսզի կարողանան պաշտպանելմարդու իրավունքները, որակի բարձրացման հարցն է, հնարավոր է նաեւ հարկերից խուսափողիրավաբաններին իրավական դաշտ բերելու նպատակ կա»,-ասում է Վանաձորի քաղաքապետարանի իրավաբանական բաժնի պետ, իրավաբան Հայկ Դավթյանը: Նա օրենքի փոփոխության մեջ անհանգստանալու առիթ չի տեսնում: Դավթյանի համոզմամբ ցանկացած նոր օրենք ընդունման սկզբնական փուլում դժվարություններ միշտ էլ առաջացնում է: «Լուրջ ուսումնասիրություններ, լուրջխորացում է պահանջում: Եթե օրենքը փոփոխել են, ուրեմն լուրջ նախադեպեր են եղել»,-բացատրում է նա:
Շահերի պաշտպանության եւ աջակցության Լոռու մարզի կենտրոնի համակարգող, իրավաբան Արման Գինոսյանն էլ օրենքի փոփոխության մեջ խնդիր չի տեսնում: Ըստ նրա` եթե իրավաբանը ցանկանում է զբաղվել փաստաբանական գործունեությամբ, կարող է ստանալ համապատասախան արտոնագիր ու զբաղվել փաստաբանությամբ: «Դատարան դիմելու մատչելիությունն էլ չի խախտվում, քանի որ,ըստօրենքի, անվճարունակ քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանությունն ստանձնում է Հանրայինպաշտպանի գրասենյակը»:
Հակառակ սրան` Տաթեւ Մատինյանը նշում է, որ հետեւած քայլով խախտվում է քաղաքացիների համար դատարան դիմելու մատչելիության սկզբունքը: «Անվճարունակ քաղաքացին, որն ի վիճակի չէփաստաբան վարձելու եւ դատարանում իր շահերը պրոֆեսիոնալ ներկայացնելու, այլընտրանք չունի,քան դիմելու հանրային պաշտպանի: Հանրային պաշտպանի գրասենյակն առանց այդ էլծանրաբեեռնված է աշխատում, եթե քաղաքացիական ու վարչական գործերն էլ ավելանան,աշխատանքի որակի վրա անպայմանորեն կազդի»,-ասում է Տաթեւ Մատինյանը:
Վանաձորի հանրային պաշտպանի գրասենյակի հանրային պաշտպան Գուրգեն Հարություննանն էլ պնդում է, որ թեեւ իրենց ծանրաբեռնվածությունը կավելանա, սակայն, դա չի կարող ազդել աշխատանքի արդյունավետության վրա: «Աշխատանքի որակը ոչ մի դեպքում չի տուժի, կաշխատենք ուժերի ողջծավալով»,-ասում է Գուրգեն Հարությունյանը:
ՀՔԱՎ-ի ղեկավար, իրավապաշտպան Արթուր Սաքունցը, սակայն, դեմ է ընդունված փոփոխություներին, քանի որ, ըստ նրա, փոփոխված օրենքը բացասական ազդեցություն է ունենալու ոչ միայն փաստաբանության ինստիտուտի վրա, այլ նաեւ առաջացնելու է մարդու իրավունքների պաշտպանության հնարավորությունների սահմնափակում. «Փաստաբանության գործունեության մասինօրենքի փոփոխությունները հանրային լուրջ քննարկումներ չունեցան, գնահատակաները հաշվի չառան:Սա փաստաբանական պալատի նախագահի ակնհայտ լոբբինգն էր` իր դիրքը ուժեղացնելու եւփաստաբանական մենիշխանություն ունենալու փաստաբանության դաշտում: Նրա համար բիզնեսշահերն ավելի կարեւոր են, քան մարդու իրավունքների պաշտպանության հարցը»:
Ըստ Սաքունցի` «Փաստաբանության գործունեության մասին» օրենքը իրականում պետք է անդրադառնար ոչ թե փաստաբանական պալատին, այլ փաստաբանների փաստաբանական գործունեության համար արտոնագրերի տրամադրման խնդիրներին: «Փաստաբանությանգործունեության մասին օրենքում պիտի խոսք գնա միմիայն լիցենզավորման եւ արտոնագրերիվերահսկողության մասին»,-ասում է Արթուր Սաքունցը եւ ավելացնում, որ այս օրենքով վերացվում է մրցակցության ինստիտուտը, ինչի արդյունքում կընկնի փաստաբանական ծառայությունների որակը: «Թե չէ ստացվում է երկու տիպի փաստաբան` հանրային պաշտպան եւ այլ փաստաբան, որը վճարովիէ: Արհեստական սահմանազատում է դրվում, ինչը խտրականություն է առաջացնում»,-բացատրում է Սաքունցը:
«Օրենքի փոփոխություներով որոշակի սահմանափակումներ են ստեղծվում կազմակերպություն դիմածքաղաքացիների համար` իրավական աջակցություն ստանալու տեսակետից: Մասնավորապես, մենքկարող էինք որպես տուժողի շահերի պաշտպան կամ որպես տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցչիշահերի պաշտպանությամբ հանդես գալու դատարաններում: Ընդունված օրենքով, սակայն, մեզ համար,որպես իրավապաշտպան կազմակերպություն, խնդիր է առաջանում, ինչը օրենքով որեւէ կերպ չիկարգավորվում»,-ասում է Տաթեւ Մատինյանը:
Անուշ ԲՈՒԼՂԱԴԱՐՅԱՆ
Վանաձոր

Saturday, January 28, 2012

Նախկին դասախոսը՝ իր բուհի 17 դասախոսների դեմ


Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը, նախագահությամբ դատավոր Աղասի Մկոյանի, շարունակում է Վանաձորի պետական մանկավարժական ինստիտուտի նախկին դասախոս Լուսինե Աշուղյանի (լուսանկարում) հայցով ընդդեմ նույն բուհի ստորաբաժանումների ղեկավարների դատական քննությունը:
Հայցվորը բուհի 17 դասախոսների մեղադրում է իր պատիվը, արժանապատվությունը եւ գործարար համբավը արատավորելու մեջ:
2011թ. օգոստոսի 26-ին պատասխանողները հայցվորի բնակարանի հասցեով բաց նամակ էին ուղարկել նրան, որտեղ տեղ գտած ստորեւ ներկայացվող արտահայտություններն էլ պատճառ են դարձել դասախոսներին դատական պատասխանատվության կանչելու համար:
«Լուսինե Աշուղյանին եւ նրա համախոհներին, ի գիտություն Լուսինե Աշուղյանի եւ նրա թիկունքում թաքնված բանսարկուների, ամբաստանություններից խոսափող, ուսանողական տարիներին չի փայլել գիտական աշխատանք կատարելու հակվածությամբ, անցած տարիների ընթացքում տպագրել է ընդամենը յոթ հոդված, դրսում տպված հոդվածները երեք էջից չեն անցնում, չգնահատված գիտնական, մի՞թե նրա տվյալներով մարդու համար բավական չէր լինի հենց գործակարգավարի պաշտոնը, որում, ի դեպ, նա ընդունվել է աշխատանքի», «արջին կամին չի կարելի լծել» եւ այլն:
«Այդ նախադասություններով պատասխանողները միտումնավոր կերպով ստորացրել ու նսեմացրել են իմ անձը, վիրավորել ինձ, միաժամանակ իրականությանը չհամապատասխանող ոչ ճիշտ տվյալներ են ներկայացրել: Պատասխանողները ոչ միայն կոպիտ կերպով վիրավորել են իմ անձը, այլեւ ներկայացրել են իրենց բարոյական ողջ նկարագիրը: Բոլոր արտահայտությունները վիրավորանքներ ու զրպարտություններ են եւ արատավորում են իմ անձը, արժանապատվությունը եւ գործարար համբավը՝ փորձելով հասարակության առջեւ ինձ ներկայացնել որպես զրպարտիչ, որպես ստոր անձնավորություն»,- բացատրում է Լուսինեն:
Նա նշում է՝ քանի որ նամակը ուղղված է եղել նաեւ ԿԳ նախարարությանը, «ATV» հեռուստաընկերությանը, «Առավոտ», «Հայկական ժամանակ» թերթերին, ուստի պահանջում է դատարանին պարտավորեցնել պատասխանողներին հրապարակայնորեն ներողություն խնդրել վիրավորանք հասցնելու համար, հերքել զրպարտություն համարվող տվյալները, միաժամանակ յուրաքանչյուրից հօգուտ իրեն բռնագանձել վիրավորանքի համար մեկ միլիոն, զրպարտության համար՝ երկու միլիոն ՀՀ դրամ, ինչպես նաեւ դատական ծախսերը:
Դատարանում պատասխանողների ներկայացուցիչ, փաստաբան Ռուբեն Հակոբյանը, սակայն, հայցադիմումն անհիմն է համարում՝ բացատրելով, որ որեւէ զրպարտություն կամ վիրավորանք բաց նամակում տեղ չի գտել:
«Հայցադիմումը ենթակա է մերժման: Հայցադիմումի մեջ նշված արտահայտությունները, որով, իբր, իմ վստահորդները զրպարտել կամ վիրավորել են, ընդամենը հայցվորի երեւակայության արդյունքն է: Որեւէ զրպարտություն կամ վիրավորանք բաց նամակում տեղ չի գտել: Արտահայտությունները ընդամենը գնահատողական դատողություններ են, բնութագրեր են, իրականությանը համապատասխանող հանգամանքներ, ոչ ավելի»:
Ըստ փաստաբանի՝ Լուսինե Աշուղյանին գնահատել են այն մարդիկ, ովքեր կարող էին նման գնահատականներ տալ:
Փաստաբանը դատարանին ներկայացրեց ՎՊՄԻ-ի «Բուսաբանության եւ աշխարհագրության» ամբիոնի վարիչ, գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ԳԱԱ Լոռու մարզի միակ թղթակից անդամ, ՎՊՄԻ-ի նախկին ռեկտոր Ռաֆիկ Եդոյանի դիմումը՝ ուղղված դատարանին, որտեղ նշվում է, թե Լուսինե Աշուղյանը մամուլում, հեռուստատեսությամբ զրպարտություններ է տարածել ինստիտուտի ներկայիս ռեկտորի եւ ղեկավար պաշտոն զբաղեցնող այլ անձանց հասցեին:
«Երկարատեւ լռությունից հետո, ի պատասխան Աշուղյանի հորինվածքներին, բուհի մի շարք աշխատողներ ստիպված ենք եղել պատասխանել հենց նրա կողմից նախընտրած եղանակով՝ բաց նամակով, որը ստորագրվել է 18 հոգու, այդ թվում՝ նաեւ իմ կողմից: Հիշյալ նամակի հեղինակներս Լուսինե Աշուղյանի պատիվը, արժանապատվությունը կամ գործարար համբավն արատավորելու նպատակ չենք հետապնդել, եւ այդպիսի արտահայտություններ նամակում չենք զետեղել: Նամակում տրվել է Լուսինե Աշուղյանի բնութագիրը, եւ ընդամենը պարունակում է նրա դատապարտելի վարքագծի քննադատություն: Անհասկանալի պատճառներով ես պատասխանողների ցանկում չեմ ընդգրկվել, ինչն ինձ համար նաեւ վիրավորական է»,- նշված է դիմումի մեջ:
Լուսինե Աշուղյանը վերոնշյալ փաստաթուղթն անհեթեթ է համարում՝ բացատրելով, որ այն պետք է նախ լրացվի, նոր հետո միայն կցվի գործին:
ԱՆՈՒՇ ԲՈՒԼՂԱԴԱՐՅԱՆ
Վանաձոր

Վանաձորցին բերանը կարելով՝ հայտարարել է անժամկետ հացադուլ


Ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով նախնական համաձայնությամբ ավազակային հարձակում կատարելու համար 8 տարվա ազատազրկման դատապարտված վանաձորցի 20-ամյա Ռուբեն Գեւորգյանը կարել է բերանն ու հայտարարել անժամկետ հացադուլ:
Նույն արարքի համար 7 տարվա ազատազրկման դատապարտված Սերգո Հարությունյանի հայրը «Առավոտին» հայտնեց, որ այսօր իրեն է զանգահարել ծանոթներից մեկն ու հայտնել այդ մասին: «Տեսակցության էր գնացել իր մոտիկի մոտ, իմացել էր, մեզ ասաց: Անհանգստացած ենք, չենք իմանում`ինչ անենք»:
Նա կասկած է հայտնում, որ իր որդին` Սերգո Հարությունյանը, եւս կդիմի այդ քայլին, քանի որ մի քանի օր առաջ իր այցելության ժամանակ նա իրեն հայտնել էր հացադուլ հայտարարելով կայացված դատավճռին դեմ գնալու մասին:
«Համոզեցի, որ նման բան չանի, ինձ թվաց` համոզվել է, ինչ իմանամ, կարող է եւ ինքն էլ արդեն արածլինի»,-ասում է հայրը` ավելացնելով, որ որդու վիճակն այդքան էլ լավ չէ, բողոքում է սրտի ու երիկամների աշխատանքից:
Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը, դատավոր Սուրեն Բաղդասարյանի նախագահությամբ, 1 տարի 8 ամիս տեւած դատաքննությունից հետո, համապատասխանաբար՝ 8 եւ 7 տարվա ազատազրկման է դատապարտել Վանաձորի բնակիչներ 20-ամյա Ռուբեն Գեւորգյանին ու 19-ամյա Սերգո Հարությունյանին:
Ըստ մեղադրական եզրակացության՝ տղաները, ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով, 2010թ. ապրիլի 23-ին, նախնական համաձայնությամբ, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ հարձակվել են Վահե Ալավերդյանի վրա եւ վերջինիս կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով նրանից հափշտակել 200.000 դրամ:

Անուշ Բուլղադարյան
Վանաձոր

Կալանքի որոշման դեմ. դիմել են ՀՀ վերաքննիչ դատարան


Ուրիշի գույքին տիրանալու նպատակով ավազակություն կատարելու մեջ մեղադրվող վանաձորցի Վարդան Դումանյանի պաշտպան Գուրգեն Հարությունյանը (լուսանկարում) իր պաշտպանյալի նկատմամբ Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին որոշման դեմ ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք:
Նա պահանջում է ամբողջությամբ բեկանել առաջին ատյանի կայացրած որոշումն ու իր պաշտպանյալին ազատ արձակել կալանքից:
Համաձայն անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման՝ Վարդան Դումանյանը մեղադրվում է քանդակագործ Գերասիմ Թումանյանի տանը վերջինիս կյանքին ու առողջության համար վտանգավոր բռնության գործադրմամբ հարձակվելու մեջ, որի ընթացքում նա ձեռքերով հարվածներ է հասցրել քանդակագործի գլխին, ծեծի ենթարկել Գերասիմ Թումանյանին եւ վերջինիս մոտից բացահայտ հափշտակել 57.000 ՀՀ դրամ, 19.025 ՀՀ դրամին համարժեք 50 ԱՄՆ դոլար, 59.000 ՀՀ դրամին համարժեք 5.000 ՌԴ ռուբլի ու նրան ուշագնաց վիճակում թողնելով՝ մյուս երկու անձանց հետ հեռացել բնակարանից:
Պաշտպանը նշում է, որ չնայած Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը կալանքի միջնորդությունը քննելիս կարգադրել էր Վարդան Դումանյանին դատարանի դահլիճից անհապաղ ազատ արձակել, այնուամենայնիվ, դա իրավական գնահատականի չի արժանացել:
«Դատավոր Բորիկ Գրիգորյանը, քանի որ նույն օրը ժամը 13.45-ին արդեն իսկ լրացած է եղել Վարդանի՝ ձերբակալվածի կարգավիճակում արգելանքի տակ պահելու 72 ժամը, ուղեկցող ոստիկաններին կարգադրեց անհապաղ ազատ արձակել նրան ու լքել նիստերի դահլիճը: Դատարանը, սակայն, իր որոշմամբ, այնուամենայնիվ, այդ հանգամանքն իրավական գնահատականի չարժանացրեց»,-բացատրում է պաշտպան Հարությունյանը:
Ավելին, դատարանը բավարարել է քննիչի՝ կալանավորման մասին միջնորդությունը՝ միեւնույն ժամանակ մերժելով պաշտպանի՝ կալանքը գրավով փոխարինելու մասին միջնորդությունը:
«Վարդան Դումանյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու թույլտվություն տալու եւ քննիչի միջնորդությունը բավարարելով՝ դատարանը թույլ է տվել նյութական եւ դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ»,- ասում է Գուրգեն Հարությունյանը՝ նշելով, որ դատարանի որշումը պատճառաբանված չէ:
«Դատարանը չի պատճառաբանել, թե որ ապացույցներն են իրեն հիմք տվել եզրակացնելու, որ Վարդան Դումանյանը, մնալով ազատության մեջ, կարող է կատարել Քրեական օրենսգրքով արգելված այլ արարք կամ թաքնվել քննությունից, իսկ քրեական պատասխանատվության եւ պատժի ենթարկվելիս պատշաճ կներկայանա ու չի խոչընդոտի գործի քննությանը»,- ասում է Գ. Հարությունյանը:
Պաշտպանը պնդում է, որ ավազակային հարձակում, առավել եւս՝ ուրիշի գույքին տիրանալու փաստ տեղի չի ունեցել, քանի որ Գերասիմ Թումանյանն է իմ պաշտպանյալին հրավիրել իր տուն՝ միասին խմելու նպատակով:
«Գերասիմ Թումանյանն իմանալով, որ չեմ աշխատում, ինքն է ստիպողաբար ինձ գումար տվել»,- ցուցմունք է տվել Վարդան Դումանյանը:
ԱՆՈՒՇ ԲՈՒԼՂԱԴԱՐՅԱՆ
Վանաձոր

Դատավոր-քաղաքացի վեճը ավարտման փուլում է


Փաստաբանը համոզված է, որ քննիչը խոչընդոտել է իրականության բացահայտմանը
Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը, դատավոր Նարինե Հովակիմյանի նախագահությամբ, մերժել է Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի Ստեփանավանի նստավայրի դատավոր (այժմ՝ վարչական դատարանի դատավոր) Արման Թովմասյանի ու դատական կարգադրիչների նկատմամբ խուլիգանական վերաբերմունք ցուցաբերելու մեջ մեղադրվող Աշոտ Հարությունյանի փաստաբան Տիգրան Հայրապետյանի 3 միջնորդությունները:
Դատարանում Աշոտ Հարությունյանի պաշտպան, փաստաբան Տիգրան Հայրապետյանը հանդես էր եկել միջնորդություններով իր պաշտպանյալի անմեղության, նրա ազատության ու անձնական անձեռնմխելիության իրավունքի խախտման, ինչպես նաեւ փորձագետի եզրակացությունները՝ որպես անթույլատրելի ապացույցներ հաստատելու հետ կապված:
Փաստաբանը բացատրում է, որ ՔԳՎ Լոռու մարզի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա. Բերբերյանը ողջ նախաքննության ընթացքում ակնհայտ կողմնակալ դիրք է գրավել՝ իր գործողություններով խոչընդոտելով իրականության բացահայտմանը:
Փաստաբանի խոսքերով, քննիչը արդյունավետ միջոցներ չի ձեռնարկել Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի Ստեփանավանի նստավայրի տարածքը նկարահանող տեսախցիկների՝ դեպքի ժամին նկարահանած եւ ֆիքսված էլեկտրոնային կրիչները առգրավելու համար:
«Փոխանակ հենց նույն օրը՝ նոյեմբերի 9-ին որոշում կայացներ ու առգրավեր նկարահանած դեպքն ու ֆիքսված էլեկտրոնային կրիչները, որոշում է կայացրել միայն նոյեմբերի 13-ին՝ այդպես էլ առգրավում չկատարելով»:
Նա ասում է, որ Աշոտին ոստիկանության աշխատակիցները բերման են ենթարկել 2010 թվականի նոյեմբերի 9-ին՝ առավոտյան ժամը 9-ի սահմաններում: Խափանման միջոցն ընտրվել է նոյեմբերի 12-ին՝ ժ. 19.50-ի սահմաններում:
«Այդկերպ իմ պաշտպանյալին անազատության մեջ են պահել 82.5 ժամ՝ սահմանվածից 10.5 ժամ ավելի»,- բացատրում է փաստաբան Հայրապետյանը:
Բացի այդ՝ քննիչը Աշոտ Հարությունյանին չի ապահովել հանրային պաշտպանով, ինչի արդյունքում Աշոտը շուրջ 4 օր եղել է առանց պաշտպանի:
«Քննիչի գործողությունների պատճառով ես պաշտպան չեմ ունեցել նաեւ ինձ մեղադրանք առաջադրելու ժամանակ, ինչի կապակցությամբ էլ հրաժարվել եմ ստորագրել մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշումը՝ նշում կատարելով այդ մասին»,- ասում է Աշոտը՝ ավելացնելով, որ քննիչը ամեն կերպ փորձել է իրենից ցուցմունք կորզել՝ առանց պաշտպանի մասնակցության:
Փաստաբանն ու իր վստահորդը շարունակում են պնդել, որ դատավոր Արման Թովմասյանը դատարանի չորս կարգադրիչների հետ կազմակերպել եւ խմբակային ծեծի է ենթարկել Աշոտ Հարությունյանին, իսկ հաջորդ օրը գործի իրական փաստերը եւ ապացույցները կեղծելու միջոցով սուտ մատնություն կատարել՝ մեղադրելով Հարությունյանին՝ իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ բռնություն գործադրելու մեջ:
Դատարանը, սակայն, վերոնշյալ փաստարկները անհիմն ու չպատճառաբանված համարեց՝ մերժելով միջնորդությունները:
«Փաստորեն, արդարությունը տեղից չի շարժվում, 37 թվի նման՝ մի տարբերությամբ միայն, որ եթե այն ժամանակ արտահայտվողին կորցնում էին, այժմ էլ թույլ են տալիս արտահայտվել, բայց իրենց համրի ու կույրի տեղ են դնում»,- բողոքում է Աշոտի հայրը՝ Սամվել Հարությունյանը եւ ավելացնում, որ որքան էլ ձգտում է իր իրավունքները Սահմանադրությամբ պաշտպանել, այնուամենայնիվ, ոչ ոք հաշվի չի առնում իր բերած փաստերը՝ քողարկելով որդուն ծեծի ենթարկելու հանգամանքները:
ԱՆՈՒՇ ԲՈՒԼՂԱԴԱՐՅԱՆ
Վանաձոր